Ո՞Ւմ էր ձեռնտու գլխատել երկիրը

Հանգուցյալի յոթնօրեքի ծեսը պահելու չգրված օրենքով հիշեմ Հոկտեմբերի 27-ի ազգային զոհերի հիշատակը... Ասում եմ ազգային, որովհետև ձեռք բարձրացվեց ոչ թե անհատ մեկ կամ մի քանի պատգամավորների կամ պետական պաշտոնյաների, այլ հայոց պետականության վրա։
Ո՞Ւմ էր ձեռնտու գլխատել երկիրը։
Եթե դա միայն Նաիրի Հունանյանի նախաձեռնությունն էր, իբր, Հայաստանը կործանման տարած ղեկավարներին ասպարեզից հանելով, փորձում էր փրկել երկիրն ու պետությունը, ապա նա պետք է այդ գործողությունն ուղղեր ԼՏՊ-ի դեմ, քանի որ այդ ժամանակվա Ազգային ժողովի նախագահ Կարեն Դեմիրճյանը մեր ժողովրդից հարգված ու գնահատված քաղաքական գործիչն էր, մանավանդ որ այդ ծանր օրերին նա կրկին իր ուսը դեմ տվեց և պետականաստեղծման իր փորձն ու կարողությունները ուզեց ծառայեցնել երկրին ու ժողովրդին: Վազգեն Սարգսանին` որպես սպարապետի, վերագրվում էին ռազմաճակատում ձեռք բերած հաղթանակներ, որոնց մի մասը համապատասխանում էր իրականությանը: Եթե Նաիրիի խմբի նպատակը հիմնականում Վազգեն Սարգսյանին ասպարեզից վերացնելն էր, ապա նրան նույն այդ զենքերով կարող էին սպանել ցանկացած օր` պաշտպանության նախարարությունից, հետո նաև կառավարությունից տուն` Արարատ, գնալու ճանապարհին: ՈՒրեմն նպատակը ոչ միայն և ոչ այնքան նրան սպանելն էր, որքան երկրում ահի ու դաժանության, անզորության մթնոլորտ ստեղծելը։ Իսկ մյուս պատգամավորները, որ դարձան կույր գնդակի զոհ, առանձնապես չէին հասցրել քանդել ու ավերել երկիրը, ինչպես հիմա են անում։
ՈՒրեմն Նաիրի Հունանյանը ո՞ւմ պատվերն է կատարել` ներսի՞, թե՞ դրսի։ Առկախ մնացած այդ հարցին մինչ օրս պատասխան չի տրվել։ Ոմանք համառորեն փորձում են համոզել, թե... պատվեր չէ, թե... և հազար ու մի «թե»-եր։ Հարցադրում եմ՝ եթե պատվեր չէ, ապա այսօր Հայաստանում սոցիալական ու քաղաքական, բարոյահոգեբանական վիճակն ավելի ծանր է, բայց նաիրիհունանյաններ այդպես էլ մեջտեղ չեն գալիս։ Ինչո՞ւ, «հայրենիքը սիրող տղաներ» չկա՞ն այսօր Հայաստանում։ Կա՛ն։ Բայց խնդիրները զենքով չեն լուծում, ասել է՝ նաիրիաբար։ Եթե, իհարկե, չկա՛ պատվեր, անկախ իրողությունից՝ ներսի՞, թե՞ դրսի։ ՈՒրե՞մն... դրսևորենք պատասխանատվություն և նվիրվածություն հայոց պետականության նկատմամբ ու, ի վերջո, ջրի երես դուրս բերենք պատվիրատուին։ Ո՛վ էլ լինի՝ դրսի, թե ներսի։

Մարի ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ-ԽԱՆՋՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Մեր տան բանալին տալիս ենք մեր թշնամուն
• Ճանաչենք ինքներս մեզ ու մեր արժեքները, և մեզ կհարգեն օտարներն ու հաշվի կնստեն մեզ հետ
• Բաց նամակ՝ սփյուռքի մեր հայրենակիցներին
• Ապրիլի 24 և հետո
• Ի՞նչ է ճիշտ և սխալ քաղաքականությունը. ինչպե՞ս պահպանել պետությունը
• Հայրենիք և պետություն. անբաժանելի մայր և զավակ
• Ծրագիր «մինիմում»
• Դաժան ճշմարտություն, որ կարող է շատերին սթափեցնել
• Զարթնի՛ր, ա՛զգ իմ, մեզ մտքով կույրն է առաջնորդում
• Մտածե՞լ եք դուք, թե ինչո՞ւ վերընտրեցիք Նիկոլին
• Իմ չքնա՛ղ հայ ծիրանի
• Ծանր մտորումներ, որ լուսավոր ուղի են փնտրում
• Աստված դավաճանների հանդեպ նույնքան արդարացի դաժան է
• 110 տարի է՝ մեզ շեղում են բուն պահանջից
• Հայոց ցեղասպանությունը կասկածի տակ դնող ն/փ-ին
• Բա էլ ումի՞ց ենք նեղանում
• Եռաբլուր
• Զարմանալի է և հուսահատեցնող
• ՀՀ իշխանությունները կատարում են մեր թշնամիների քաղաքական պատվերը
• Պետություն և պետականություն

Մեկնաբանություններ